Table of contents
- Kto jest objęty Wytyczną metodologiczną nr 6?
- Ustawa o AML ma pierwszeństwo przed Ustawą o hazardzie
- Identyfikacja klienta: kiedy i jak w hazardzie
- Należyta staranność wobec klienta: specyfika sektora hazardu
- Osoby narażone politycznie (PEP) w hazardzie
- Przechowywanie dokumentacji i szkolenie pracowników
- Wewnętrzny system kontroli i ocena ryzyka: co wyjaśnia FIU
- Często zadawane pytania dotyczące FIU MP nr 6
Kto jest objęty Wytyczną metodologiczną nr 6?
Wytyczna metodologiczna FIU nr 6 (ref.: FIU-18007/2026/03, stan prawny na dzień 1 lutego 2026) adresowana jest wyłącznie do podmiotów zobowiązanych w sektorze hazardu zgodnie z przepisami ustawy AML — tj. operatorów hazardu na podstawie ustawy o hazardzie. Wyjątek obejmuje operatorów loterii i bingo nieprowadzonych poprzez zdalne dostęp internetowy oraz operatorów tomboli — nie są oni objęci wytyczną.
Wytyczna została opracowana w wyniku ankiety FIU w sektorze hazardu i odpowiada na konkretne pytania, które operatorzy napotykają w praktyce. Obejmuje cztery obszary obowiązków: identyfikację klienta i należytą staranność, zgłaszanie podejrzanych transakcji, przechowywanie dokumentacji i szkolenie pracowników, oraz wreszcie środki zapobiegawcze, w tym wewnętrzny system kontroli (SVZ).
Ustawa o AML ma pierwszeństwo przed Ustawą o hazardzie
Jest to reguła podstawowa, którą FIU wyraźnie potwierdza w MP nr 6 i która ma znaczący wpływ praktyczny.
Ustawa AML jest specjalną regulacją prawną — lex specialis — w stosunku do Ustawy o hazardzie. Tam, gdzie dwie ustawy są w konflikcie i niemożliwe jest ich jednoczesne przestrzeganie, Ustawa AML ma pierwszeństwo.
Konkretny przykład: zgodnie z przepisami Ustawy o hazardzie operator musi wypłacić środki z konta użytkownika natychmiast na żądanie gracza. Jednak jeśli spełnione są warunki odmowy transakcji na podstawie przepisów Ustawy AML (np. podejrzenie nadużycia tożsamości) lub odroczenia wykonania polecenia klienta na podstawie Ustawy AML i zgłoszenia podejrzanej transakcji, operator musi stosować się do Ustawy AML — i odroczyć lub odmówić wypłaty, mimo że Ustawa o hazardzie wymagałaby natychmiastowej płatności.
Identyfikacja klienta: kiedy i jak w hazardzie
Dla operatorów hazardu obowiązuje ogólny próg identyfikacji wynikający z Ustawy AML: identyfikacja klienta musi nastąpić najpóźniej wtedy, gdy stanie się oczywiste, że wartość transakcji przekroczy 1000 EUR. Prawo wymaga, aby powiązane płatności — np. zakłady na ten sam wyścig lub w krótkim okresie — były agregowane i traktowane jako pojedyncza transakcja (przepisy Ustawy AML).
MP nr 6 wyjaśnia, jak ocenić relację biznesową w porównaniu z transakcją okazjonalną:
Relacja biznesowa powstaje tam, gdzie Ustawa o hazardzie wymaga rejestracji klienta — tj. dla gier hazardowych online, gdzie gracz ma konto użytkownika. Identyfikacja musi nastąpić przed nawiązaniem tej relacji.
Transakcja okazjonalna ma miejsce w hazardzie tam, gdzie rejestracja nie jest wymagana — na przykład zakłady bukmacherskie na wyścigach zwierząt bez konta użytkownika, lub zakłady na totalizatorze na wyścigach zwierząt. Identyfikacja jest wtedy przeprowadzana przed wykonaniem transakcji przekraczającej 1000 EUR.
Kasyna i salony gier stacjonarne to specjalny przypadek. Ustawa o hazardzie nie wymaga rejestracji, ale przepisy Ustawy o hazardzie wymagają od operatorów identyfikacji odwiedzających za każdym razem, gdy wchodzą do sali gier lub kasyna. Obowiązek ten nakłada się na reguły identyfikacji AML.
Wytyczna wyjaśnia również, że ustawowy próg 1000 EUR jest wymaganiem minimalnym — na podstawie własnej oceny ryzyka (przepisy Ustawy AML) operator może ustalić niższy próg lub identyfikować klientów dla wszystkich transakcji niezależnie od wartości. Jeśli chodzi o akceptowalne dokumenty tożsamości: każdy dokument wydany przez organ publiczny zawierający co najmniej imię, nazwisko i datę urodzenia zidentyfikowanej osoby, z którego wynika ich wygląd, się kwalifikuje. W Czechach obejmuje to krajową kartę tożsamości, paszport, prawo jazdy i cyfrową kopię krajowej karty tożsamości.
Are you subject to AML?
Enter your company ID (IČO) and instantly find out whether you're subject to AML regulations
Due diligence klienta: specyfika sektora hazardowego
Due diligence klienta w sektorze hazardowym podlega przepisom ustawy o AML z jednym ważnym odstępstwem od innych podmiotów zobowiązanych niefinansowych: próg dla due diligence w przypadku transakcji jednorazowej dla operatorów hazardowych wynosi EUR 2 000, podczas gdy inne podmioty zobowiązane generalnie stosują próg EUR 15 000.
Due diligence klienta obejmuje w szczególności:
- ustalenie celu i charakteru transakcji lub relacji biznesowej oraz charakteru działalności klienta
- ustalenie tożsamości rzeczywistego właściciela
- bieżące monitorowanie relacji biznesowej, w tym przegląd transakcji
- przegląd źródeł środków
MP Nr 6 wyjaśnia wskaźniki podejrzanego zachowania specyficzne dla hazardu. Obejmują one korzystanie z wielu kont użytkownika z zagranicznymi tożsamościami, tzw. konto uśpione (depozyt bez aktywności gier, po którym następuje wypłata), szybką aktywację i dezaktywację konta, częste zmiany kart płatniczych do wpłat lub wpłacanie w jednym miejscu i wypłacanie w innym.
FIU wyjaśnia również w wytycznych, że przegląd wypłat powinien zawsze odbywać się, gdy materializują się czynniki ryzyka — a wypłacanie wygranych jest również transakcją w rozumieniu ustawa AML i podlega tym samym zasadom co depozyt.
Osoby pełniące funkcje publiczne (PEP) w hazardzie
W przypadku klientów ze statusem osoby pełniącej funkcje publiczne (PEP), wzmocniona identyfikacja i due diligence zgodnie z przepisami ustawy o AML mają zastosowanie bez wyjątku w sektorze hazardowym. Uproszczone due diligence nie może być stosowane w przypadku PEP.
Kluczowe zasady dla PEP w hazardzie:
- Nawiązanie relacji biznesowej z klientem PEP wymaga zgody od organu ustawodawczego podmiotu zobowiązanego lub osoby przez niego upoważnionej w obszarze AML/CFT. Ta zgoda dotyczy również kontynuacji istniejącej relacji biznesowej — na przykład gdy klient staje się PEP w trakcie trwającej relacji.
- Jeśli operator nie zna pochodzenia środków lub innych aktywów używanych przez klienta PEP w transakcji, transakcja nie może być wykonana — nawet w ramach trwającej relacji biznesowej.
W celu ustalenia statusu PEP FIU odwołuje się do Wytycznych Metodologicznych Nr 7 — Środki dotyczące osób pełniących funkcje publiczne. Jeśli operator korzysta z komercyjnego narzędzia screeningu, powinno ono generować zarówno dokumentację wyniku weryfikacji, jak i informacje na temat użytych źródeł (czy zawarte są międzynarodowe i krajowe listy sankcji).
Przechowywanie dokumentacji i szkolenie pracowników
Przechowywanie dokumentacji w sektorze hazardowym podlega przepisom ustawy o AML. Okres przechowywania wynosi 10 lat od wykonania transakcji poza relacją biznesową lub od zakończenia relacji biznesowej. Dokumentacja może być przechowywana elektronicznie — MP Nr 6 wyraźnie to potwierdza i traktuje zeskanowane dokumenty jako magazyn elektroniczny. Kluczowym wymogiem jest możliwość rekonstrukcji: dokumentacja musi wykazywać, kto, gdzie, kiedy i jak uzyskał istotne informacje oraz jak je ocenił.
Szkolenie pracowników podlega przepisom ustawy o AML. W przypadku operatorów hazardowych obowiązują te same zasady co dla innych podmiotów zobowiązanych: pracownicy, którzy mogą napotkać podejrzaną transakcję w trakcie swojej pracy, muszą być szkoleni co najmniej raz na 12 miesięcy. Nowi pracownicy muszą być przeszkoleni przed przydzieleniem im takiego stanowiska.
MP Nr 6 dodaje dwa ważne wyjaśnienia specyficzne dla sektora hazardowego:
Po pierwsze — jeśli pracownik nie mówi niezawodnie po czesku i specjalizuje się w kontaktach z klientami zagranicznymi, szkolenie musi być przeprowadzone w języku, którym pracownik posługuje się w kontaktach z tymi klientami. Bariera językowa nie jest wymówką do zaniechania szkolenia.
Po drugie — FIU zaleca szkolenie poza regularnym cyklem w momencie wprowadzenia nowych produktów, usług lub technologii, a także w przypadku znacznej zmiany przepisów AML lub wydania nowych wytycznych metodologicznych FIU.
Wewnętrzny system kontroli i ocena ryzyka: co wyjaśnia FIU
Operator hazardowy musi mieć wewnętrzny system kontroli (SVZ) i ocenę ryzyka zgodnie z przepisami ustawy AML. MP Nr 6 wyjaśnia, co ocena ryzyka w hazardzie musi zawierać.
Podstawowym czynnikiem ryzyka dla gier jest rozróżnienie między operacjami online a stacjonarnymi. Dodatkowe czynniki obejmują szybkość gry, liczbę graczy, możliwość korzystania z gotówki lub anonimowych metod płatności, wolumen transakcji i dostępność narzędzi do ustawiania limitów.
Klienci VIP stanowią specjalną kategorię — możliwy podwyższony czynnik ryzyka porównywalny do bankowości prywatnej (Załącznik 2 do ustawy o AML). Operator musi mieć zasady w SVZ dotyczące identyfikacji i zarządzania tym ryzykiem.
Wytyczne potwierdzają również, że SVZ musi zawierać procedury udostępniania przechowywanych dokumentów właściwym organom i że warunki gier powinny zobowiązywać klientów do informowania operatora o zmianach w danych identyfikacyjnych.
Przechowuj swój SVZ, szkolenia i identyfikację w jednym systemie gotowym dla FIU
AML PROOF obejmuje całą agendę AML — od identyfikacji klienta przez dokumentację szkoleń po archiwizowanie dokumentacji na okres ustawowego przechowywania. Przygotuj się do inspekcji FIU bez papierkowej roboty.
Często zadawane pytania dotyczące MP FIU Nr 6
Do kogo zastosowanie ma Wytyczna Metodologiczna FIU Nr 6 z kwietnia 2026?
MP Nr 6 jest skierowana do operatorów hazardowych zgodnie z przepisami ustawy AML. Wyjątkami są operatorzy loterii i binga bez zdalnego dostępu internetowego oraz operatorzy tomboli. Wytyczna odpowiada na praktyczne pytania dotyczące identyfikacji klienta, due diligence, raportowania podejrzanych transakcji, przechowywania dokumentacji, szkolenia i SVZ.
Jaki jest próg identyfikacji dla operatorów hazardowych?
Ogólny próg identyfikacji klienta wynosi EUR 1 000. Due diligence w przypadku transakcji jednorazowej w hazardzie dotyczy wartości od EUR 2 000. Powiązane płatności w krótkim okresie czasu są agregowane i traktowane jako pojedyncza transakcja.
Co ma zastosowanie, gdy ustawa o AML i ustawa o hazardzie się ze sobą nie zgadzają?
Ustawa AML ma pierwszeństwo — jest to lex specialis w stosunku do ustawy o hazardzie. Na przykład obowiązek natychmiastowej wypłaty wygranych zgodnie z ustawą o hazardzie ustępuje, jeśli spełnione są warunki do odmowy wykonania transakcji lub odroczenia wypłaty zgodnie z przepisami ustawy AML.
Czy pracownicy muszą być szkoleni w języku obcym?
Tak. MP Nr 6 wyjaśnia, że jeśli pracownik nie mówi niezawodnie po czesku i specjalizuje się w kontaktach z klientami zagranicznymi, szkolenie musi być przeprowadzone w języku używanym do pracy z tymi klientami. Bariera językowa nie jest powodem do pominięcia szkolenia.